Naszą witrynę przegląda teraz 78 gości 
<< Paź 2017 >> 
 Pn  Wt  Śr  Cz  Pt  So  N 
        1
  7  8
1415
16172122
23242526272829
3031     
Reklama
Pasja - historia męki Chrystusa
Wpisany przez Administrator   
wtorek, 30 marca 2010 05:23


Pantomima - (gr. pan = wszystko, mimos = naśladowanie) - widowisko teatralne, w którym zdarzenia ukazywane są bez użycia słów. Pantomima występuje bądź samodzielnie, bądź jako składnik innego typu widowisk.

źródło: J. Hera, Z dziejów pantomimy, 1975



„(...) Jak cicho jest spotkać mima
jak dobrze że Pan nie mnoży słów
odbyła się taka piękna pantomima
wyjęta ze snów dzieciństwa (...)"

Tadeusz Różewicz



  W niedzielę 14 III i we wtorek 16 III młodzież I liceum Ogólnokształcącego w Brzegu przedstawiła w Kościele św. Mikołaja i w Kościele Podwyższenia Krzyża Świętego inscenizację męki Pańskiej. Wiele jest możliwości ukazania cierpienia Jezusa, ale licealiści wybrali oryginalny sposób - pantomimę. Ta nowatorska forma jest o tyle trudna, że nie można sobie pomóc w interpretacji słowem, rekwizytem i efektami specjalnymi. Przedstawienie cierpienia Zbawiciela bez dialogów, krwi mogło dziwić odbiorców, ale po obejrzeniu widzowie byli zadziwieni - pantomima ta wzruszała i dawała wiele do myślenia.

 Starożytni twórcy uważali, że przedstawienie powinno zadowalać estetyczne gusty (delectare), poruszać umysły i serca (movere) oraz uczyć (docere). Inscenizacja przygotowana przez siostrę Barbarę Zegar, przy współudziale Michała Szkudlarka i Beaty Kruczek spełniła te zadania, zwłaszcza, że widać było zaangażowane młodzieży. Oto młodzi aktorzy, którzy brali udział w tej inscenizacji: Tomasz Bar, Aleksandra Barbaruk, Monika Barczyk, Agnieszka Dublańska, Aleksandra Fedorczuk, Izabela Ilów, Kornel Imiłowski, Alicja Klimko, Arkadiusz Popiel, Karol Selak, Daria Socha, Anna Tomczak, Wojciech Tyniec, Joanna Zielińska, Oleg Zubal.

 Przedstawienie rozpoczęło się biciem serca i słowami św. Pawła: „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący". Motyw miłości często powracał w pantomimie: przedstawiono miłość Jezusa do uczniów, miłość matki do dziecka, a na końcu miłość Boga do ludzi. Widzowie dzięki aktorom uczestniczyli w ostatniej wieczerzy, „słyszeli" modlitwę Jezusa w Ogrójcu, widzieli jak Judasz wydał Chrystusa na śmierć. Potem ukazana została męka: sąd u Piłata, poniżanie, biczowanie, ukrzyżowanie - zamiast krwi czerwony materiał zawinięty ciasno na ramionach, zamiast wody, w której Piłat umywa ręce, biały materiał, ale wszystko przejmująco realne. Wydawało się, że Maryja stojąca pod krzyżem naprawdę płacze i że biała chusta w jej rękach to żywe dziecko (mały Jezus), a ubrana na czarno, jak pozostali aktorzy, postać to Maria Magdalena. Widzowie słuchali przejmującej, przeszywającej na wskroś melodii, która stawała się coraz głośniejsza, aż w końcu wydawało się, że za chwilę coś się stanie i...cisza. Zgasły światła, a czerwony reflektor eksponował aktora grającego Jezusa. Koniec? Nie, słowa piosenki: „Jak łza spod rzęs wypłakana skrycie, tak świat ma sens i ma sens życie" stały się komentarzem do przedstawienia. Aktorzy stworzyli prowizoryczny grób, który za chwilę runął, by pokazać triumf Chrystusa zmartwychwstałego. Na końcu przedstawienia Jezus staje na biało-czerwonych falach, a później powoli odchodzi.

 Można pogratulować aktorom wspaniałego występu, ponieważ potrafili oni swoją przejmującą grą przekonać widzów i udowodnili, że jeżeli w jakieś przedsięwzięcie włoży się serce, to na pewno się ono uda.



 Ponadto wielkie podziękowania należą się Pani Iwonie Długosz, która poświęcając swój prywatny czas charakteryzowała naszych aktorów malując ich twarze na biało. Próbkę możliwości rodzica jednego z uczniów naszej szkoły można znaleźć na >>prywatnej stronie poświęconej sztuce malowania twarzy<<.

Autor: mgr B. Kruczek








Oto artykuł, jaki ukazał się w tygodniku katolickim „Niedziela" na temat występu uczniów z I Liceum Ogólnokształcącego z Brzegu.